Greenwood weet uit eigen ervaring hoe het is om als jonge danser de wereld over te reizen. Na zijn opleiding aan de Royal Ballet School in Londen danste hij onder meer in Duits­land, Amerika, Brazilië en Argenti­nië. Zijn collega’s kwamen overal vandaan. Als balletmeester van Danshuis Station Zuid in Tilburg werkt Greenwood nu ook met cho­reografen en dansers van allerlei nationaliteiten. Voor hem is dat de normaalste zaak van de wereld.
  „Dans is nu eenmaal een interna­tionale taal”, weet hij. „Bovendien willen dansers graag dáár werken waar ze hun talenten kunnen ont­plooien: bij goede gezelschappen en met goede choreografen. Dat werkt een nomadisch bestaan in de hand. Zelf wilde ik na mijn stu­die naar Duitsland, naar Düssel­dorf. In die tijd gebeurde daar veel op dansgebied.”
  De vergelijking met voetbal werpt zich op. Profs willen presteren op het hoogste niveau en in de beste competities. Ook hun carrières zijn kort. Rond het 36e levensjaar kan het lichaam de fysieke inspan­ning niet meer aan, net als bij dan­sers. Het grote verschil met prof­voetballers is dat die tijdens hun carrière aardig kunnen binnenlo­pen en dat dans allerminst een vet­pot blijkt te zijn.
  Dat in Nederland dansers van over de hele wereld werken, is volgens Marc Vlemmix, artistiek directeur van Station Zuid, ook een gevolg van de uitstekende reputaties van de dansacademies, waaronder die van Tilburg. Ook deze dansoplei­ding trekt studenten uit alle wind­streken. Vlemmix: „Bij Station Zuid kloppen regelmatig chorea­grafen en dansers op de deur. Ze willen hier werken. Bovendien gaan we zelf veel naar festivals en voorstellingen waardoor we met dansers in contact komen.”
  Greenwood: „Dans is ook een klei­ne wereld. Als je met iemand praat, heb je het binnen de kortste tijd over een gemeenschappelijke kennis of collega.”
  De nieuwe productie ‘ Home’ die op 6 maart in Tilburg in première gaat, kent een internationale cast.
  ‘Home’ wordt gemaakt door vier choreografen: Liz King uit Groot­Brittannië, Daniël Renner uit Oos­tenrijk, huischoreograaf Itamar Serussi uit Israël en de Belg Jens Van Daele. Bij de selectie van cho­reografen en dansers wordt geput uit het netwerk van Station Zuid.
  Balletmeester Greenwood: „ Liz King kende weer een danser uit Bangelore met wie ze in Oosten­rijk werkte. Deepak Kurku Shivaswamy danst nu in ‘Home’.
  Zelf werkte ik ooit met Andreja Kuleševic, een danseres uit Servië.
  Jens Van Daele werkte drie jaar la­ter met haar. We waren beiden en­thousiast en nu danst ze in onze nieuwe productie.” Itamar Serussi was op zijn beurt gecharmeerd van de mogelijkheden van een danser uit Tel Aviv, Adam Ben Zvi. ‘Als je de kans krijgt, moet je eens met hem werken’, had hij Marc Vlemmix al eerder ingefluisterd.
  Deepak, Andreja en Adam wonen nu tijdelijk in een appartement in Tilburg en repeteren voor ‘Home’.
  Maar ook Tilburger Rodney Kasan­dikromo en Kim Leeuw, afgestu­deerd aan de academie in Tilburg, dansen in die voorstelling. Het zal leiden tot een diversiteit aan stij­len, van Indiase klassieke dans tot urban dance. Andere Brabantse inbreng zit hem in de live-muziek, de kostuums en de lichtplannen.
  Ook studenten van de Tilburgse dansacademie zijn te zien in ‘Ho­me’.
  Station Zuid werkt met veelbelo­vende choreografen, maar niet met de absolute top. „ Dat is een keuze, een gevolg van onze manier van werken”, zegt Vlemmix. „We vormen een platform voor nieuwe choreografen die zich kunnen vin­den in onze artistieke visie. We willen dat ze nauw betrokken zijn bij educatie en dansprojecten met studenten en amateurs. Sommige gearriveerde choreografen willen uitsluitend een voorstelling maken en kiezen daar juist niet voor.”
  Het artistieke team van Station Zuid bedacht het concept en de dramatische lijn van de voorstel­ling. Daarna zijn de choreografen erbij gezocht. Vlemmix: „’Home’ is een reflectie op de hedendaagse wereld. Aan de ene kant is er glo­balisering en komt de wereld via YouTube de huiskamer binnen, aan de andere kant is er nationali­sering en protectionisme. Het is ook een reflectie op ons zelf, want in die wereld moet ook Station Zuid zijn plaats weten te vinden.”
  De vier choreografen lieten zich in­spireren door het gevoel van ‘thuis’ en ‘ thuis voelen’ en zijn af­zonderlijk aan het werk gegaan.
  In een latere fase zijn de onderde­len aan elkaar gesmeed. Dat wil niet zeggen dat ‘Home’ een en al harmonie zal zijn. Integendeel.
  „Thuis voelt voor iedereen an­ders”, zegt Greenwood. „Het mag ook botsen.” De live-muziek en de kostuums moeten voor eenheid zorgen in de voorstelling. 
 Brabants Dagblad 23-02-2010  door Joost Goutziers