choreografie: Marco Goecke
Wat gebeurt er wanneer een van de grootste dansvernieuwers van nu een klassieker als De Notenkraker bewerkt? Choreograaf Marco Goecke brengt een wonderlijke en eigentijdse bewerking van dit meesterstuk van Marius Petipa op muziek van Tsjaikovski. Hij blaast daarmee na vijftien jaar een oude Scapino-traditie nieuw leven in. Goecke volgt het oorspronkelijke verhaal, maar geeft de vertelling een eigen duistere signatuur. De choreograaf toont zich een ware danstovenaar in zijn creatie van een donker sprookjesland. Kinderlijke onschuld en fantasie gaan over in angsten uit het onderbewuste. Goecke onderscheidt zich bovendien door speelse en subtiele vondsten en nerveus, virtuoos in de ruimte fladderende bewegingen van de dansers. Op Tsjaikovski's balletmuziek vertelt hij vanuit zijn eigen perspectief in zijn associatieve vertelstijl het oorspronkelijke verhaal: hoe Clara van haar raadselachtige oom Drosselmeier een notenkrakerfiguurtje als kerstcadeau ontvangt. Goecke's 'ballet noir' is een duistere droom, die langzaam bij u binnendringt.
"Bij hem geen rijk geïllustreerd kerstfeest, sneeuwfestijn of snoepgoedland (...)
De vele trillingen die zijn danserslijven altijd beroeren - van sidderende torso's tot klapwiekende onderbenen en wapperende handen - maken de lucht zwaar van onrustig verlangen."
de Volkskrant |